motto

Najpierw wyjaśnijmy wszystko a potem resztę. Lepiej mieć z grubsza rację niż dokładnie się mylić.
Nie lękajcie się !
strach nie jest uczuciem Obywateli lecz poddanych

Przekonaj Wrogów, Sojuszników i Przyjaciół do sprawdzenia
siły nieważnego głosu wyborczego

02 grudnia, 2015

Bezprawie w sejmowej komisji

z załączonego fragmentu ustawy wynika, że przewodniczący komisji sejmowej Piotrowicz Stanisław  /PiS/ , były prokurator, poddając pod głosowanie wniosek o pominięciu dyskusji nad przedstawionymi kandydaturami bezprawnie ograniczył ustawowe prawa posłów do uczestniczenia w dyskusji, wyrażania swojego stanowiska a także zgłaszania wniosków ( art. 14 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora )
 
Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 września 2015 r. (poz. 1605)
U S T A W A
z dnia 9 maja 1996 r. O WYKONYWANIU MANDATU POSŁA I SENATORA

Art. 14.
1. W wykonywaniu obowiązków poselskich poseł w szczególności ma prawo:
   1) wyrażać swoje stanowisko oraz zgłaszać wnioski w sprawach rozpatrywanych na posiedzeniach Sejmu i jego organów;
   6) uczestniczyć w dyskusji nad sprawami rozpatrywanymi przez Sejm lub komisje sejmowe;

03 października, 2015

Konstytucja Fakty i Mity - B. nudum ius - puste prawo (dosł. gołe prawo)


Art. 4. 1. Władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej należy do Narodu.
2. Naród sprawuje władzę przez swoich przedstawicieli lub bezpośrednio.
Naród ma prawo sprawować Władzę Zwierzchnia, metodami wyborów i referendów (art. 62 Konstytucji), przez organa  - Okręg Wyborczy, Okręg Referendalny -, których członków powołuje Konstytucja w art.62
Cały Naród Polski składa się z 30 000 000 Przedstawicieli Ustawowych Narodu i 7 000 000 nieletnich.
Cały Naród 37 000 000 nie uczestniczy w sprawowaniu Władzy Zwierzchniej. 
Co oznacza że nigdy nie może wykonać władzy bezpośrednio


Art. 104. 1. Posłowie są przedstawicielami Narodu. Nie wiążą ich instrukcje wyborców.
Nigdzie w prawie nie można znaleźć definicji "instrukcji wyborców" więc ten przepis jest niewykonalny.
Posłowie są pełnomocnikami Okręgów Wyborczych, które udzielają im pełnomocnictw do udziału w pracach Sejmu. I w tym sensie są przedstawicielami.
Ten przepis nakłada obowiązek i potwierdza prawo do reprezentowania wszystkich, bez wyjątku, obywateli.  
Nie udziela im pełnomocnictwa ustawowego. (Kodeks Cywilny art.92)



20 września, 2015

umiejętność pracy dana jest przez stwórcę, jakkolwiek go pojmujesz


Mam nadzieję,
że z umiejętności pracy danej nam przez stwórcę, jakkolwiek go rozumiesz bóg czy natura, każdy człowiek będzie miał jedzenie, schronienie przed deszczem i chłodem, będzie mu ciepło.
Część owoców naszej pracy przeznaczymy na zorganizowanie wspólnej, wydajniejszej niż indywidualna, ochrony życia, wolności, równości i bezpieczeństwa.
Żeby nikt nas nie zabijał, oszukiwał, okłamywał czy też zastraszał.
Na zapewnienie opieki zdrowotnej oraz opieki nad ludźmi starszymi czy poszkodowanymi przez los.
By w razie potrzeby każdemu dać pomoc i opiekę.
Na pielęgnowanie danych przez stwórcę umysłu i rozumu wzmacniających umiejętności pracy i współdziałania, koniecznych dla  przedłużeniu rodu ludzkiego i wychowanie potomstwa.
Więc na powołanie nowych pokoleń, wychowanie i wykształcenie mężnych i mądrych obywateli o mocnej tożsamości i nawykach moralnych, niezależnych w sądach i decyzjach, kierujących się szacunkiem dla zasad i dziedzictwa przeszłości.
W Konstytucji : [..].my, Naród Polski [...] ustanawiamy Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej[...] Art. 1. Rzeczpospolita Polska jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli.
Abyśmy starannie dbali o dobro wspólne.
Które "obejmuje ważną rolę samoorganizacji i samorządu, pieczę nad tym wszystkim, co posiadamy wspólnie, jako ludzie od dziedzictwa wiedzy i kultury materialnej oraz duchowej i symbolicznej (wzory myślenia i zachowania), przez dbałość, abyśmy to dziedzictwo chronili i przekazali, nieumniejszone, następnym pokoleniom, spójność naturalnych ekosystemów, przestrzeń publiczną i tradycje społeczności, niezbędne do życia wspólnie użytkowane lasy, łowiska i uprawy po niezliczone inne zasoby, jakie moralnie lub prawnie współposiadamy"
Praca jest z natury przemijająca, nie daje się odłożyć w czasie.
Nie wykonana ulega bezpowrotnemu przepadkowi, zmarnotrawieniu.
Jest  najcięższym grzechem i kardynalnym przestępstwem, tolerowanie ograniczeń możliwości jej wykonania.

11 września, 2015

Konstytucja Fakty i Mity - A. Kto ma prawo do Referendum

A.  Kto ma prawo do Referendum
(K) Art. 62. ust. 1.( Konstytucja )
Obywatel polski ma prawo udziału w referendum oraz prawo wybierania Prezydenta Rzeczypospolitej, posłów, senatorów i przedstawicieli do organów samorządu terytorialnego, jeżeli najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat. ,
Jest to przedstawicielstwo ustawowe (Kodeks Cywilny, KC) obywatela, z mocy prawa,  do uczestniczenia w sprawowaniu Władzy Zwierzchniej Narodu metodami referendum oraz wyboru

wg opinii prawników :
Obywatel ma prawo do udziału w referendum ale nie ma prawa do referendum.

Opinia ta odpowiada, że osoba fizyczna nie ma prawa do referendum, co jest oczywiste.
Ukrywa kto ma takie prawo.
Jest chwytem erystycznym mającym sprawiać mylne wrażenie, wprowadzić w błąd, że nikt nie ma prawa do referendum.

Referendum jest metodą sprawowania Władzy Zwierzchniej Narodu co wynika z prawa przedstawicieli ustawowych Narodu do udziału w Referendum. 
Zgodnie z zasadami prawa  władzę sprawuje organ władzy kolegialny (lub monokratyczny) - osoba prawna (KC), któremu określono
   1. pełnomocnictwa (KC) - w imieniu Narodu Polskiego (nazwa z preambuły Konstytucji) podjęcie decyzji w przedmiotowej sprawie lub sprawach
   2. zręby struktury - wszyscy Przedstawiciele Ustawowi (KC) Narodu zamieszkali na obszarze objętym referendum i do organizacji głosowania Państwowa Komisja Wyborcza.
   3. metody działania - podjęcie decyzji metodą głosowania bezpośredniego, powszechnego i równego.
Każdy członek organu składa osobiście (bezpośrednio) oświadczenie woli (KC) na dokumencie wg określonego wzoru, wskazując wprost (bezpośrednio) przedmiot (KC)  tego oświadczenia. Musi być zachowana świadomość i swoboda składających oświadczenia (KC).
   4. sposób powoływania i odwoływania pełnomocnictw osobom fizycznym do udziału w jego pracach - zgodnie z Art.62 Konstytucji.

Z powyższego wynika, że Organ Referendalny Narodu ma prawo do metody REFERENDUM i musi mieć możliwość jego wykonania suwerennie, niezawiśle !!, bez ograniczeń !! przedmiotu głosowania bo takie przymioty ma Władza Zwierzchnia Narodu.
Organ nie został celowo nazwany i dlatego nie funkcjonuje w świadomości Obywateli i w obrocie prawnym


06 września, 2015

czy jest Unia €pejska

Unia jest kartelem mafii państwowych, złożonych z polityków, bankierów i bogaczy aby ograniczyć prawa obywatelskie do wolności, równości i wykonywania władzy zwierzchniej - samo rządzenia się - Narodów. I sterować nimi używając strachu, bełkotu i tajemnicy

mafia = działanie wspólnie i w porozumieniu polityków z bankierami, posiadaczami i bogaczami dla realizacji partykularnych dóbr i celów, w przeciwieństwie do dbałości o dobro wspólne!
Kartel – porozumienie lub praktyki uzgodnione przez co najmniej dwóch konkurentów, mające na celu koordynację ich zachowań konkurencyjnych 
Tworzenie karteli pomiędzy przedsiębiorstwami jest nielegalne w Unii Europejskiej oraz w Stanach Zjednoczonych, jak również w wielu innych państwach świata.
Kartele w Unii Europejskiej są nielegalne na mocy artykułu 101. Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
Tworzenie karteli w Stanach Zjednoczonych jest nielegalne na podstawie uchwalonej w 1890 roku Ustawy Shermana.
 


01 września, 2015


Oświata i wychowanie


Zamiast tresowania młodzieży i dorosłych -
wychowanie obywatelskie, którego zasadami są kształtowanie dzielnych obywateli, o mocnej tożsamości i nawykach moralnych, niezależnych w sądach i decyzjach, kierujących się szacunkiem dla zasad i dziedzictwa przeszłości

29 sierpnia, 2015

O demokracji w Ameryce - Alexis de Tocqueville


Ci, którzy wyrzekają się zasad wolności w imię tymczasowego bezpieczeństwa, nie zasługują na wolność ani na bezpieczeństwo ( Benjamin Franklin, uczony, współtwórca Deklaracji Niepodległości )

[cytat]"Indywidualizm demokratyczny zrównuje Tocqueville z izolacją, podając taką jego definicję: uczucie spokojne i umiarkowane, które sprawia, że każdy obywatel izoluje się od zbiorowości i trzyma się na uboczu wraz ze swą rodziną i przyjaciółmi. Stwarzając sobie w te sposób na własny użytek swoje własne społeczeństwo, pozostawia wielkie społeczeństwo swoim własnych losom.[...]Ponad wszystkim panuje na wyżynach potężna i opiekuńcza władza, które chce sama zaspokoić ludzkie potrzeby i czuwać nad losem obywateli. Tym sposobem państwo staje się decydentem regulującym nawet podstawowe zachowania obywateli. Jednostki, po wycofaniu się z życia publicznego, pozbawiły się instrumentów ochrony przed arbitralnymi decyzjami władzy, zrzekały się narzędzi kontroli jej poczynań, czyli de facto, straciły możliwość współkształtowania losów państwa. W rezultacie zanikały także ich gwarancję zachowania osobistych uprawnień."

 Alexis de Tocqueville (ur. 29 lipca 1805, zm. 16 kwietnia 1859) – francuski myśliciel i polityk, zwolennik liberalizmu arystokratycznego.
Minister spraw zagranicznych II Republiki. Autor dwutomowego dzieła O demokracji w Ameryce, uchodzącego za najbardziej przenikliwą analizę społeczeństwa demokratycznego. Szczególne znaczenie mają jego analizy konfliktu między wolnością i równością, pożytków płynących z samorządu i stowarzyszeń oraz relacji między państwem a Kościołami. Był jednym z najważniejszych myślicieli w XIX wieku ze względu na stworzenie hasła liberalnej demokracji. Uważał on, iż demokracja nie jest szkodliwa tylko wówczas gdy nie zagraża wolności i autonomii jednostki. Z kolei w Dawnym ustroju i rewolucji, na przykładzie Wielkiej Rewolucji Francuskiej postawił tezę, że rewolucja stanowi zawsze kontynuację obalanego ustroju.
Alexis de Tocqueville nie był zwolennikiem demokracji, lecz uważał, ze jej nadejście do Europy jest nieuniknione i chciał na nią Europejczyków przygotować.
Dzieła
·         O demokracji w Ameryce, Warszawa 1976
·         Wspomnienia, Ossolineum 1987
·         Dawny ustrój i rewolucja, Warszawa 2005
·         Listy z Rosji
O demokracji w Ameryce
Jakieś 170 lat temu młody francuski arystokrata wybrał się w daleką podróż po Stanach Zjednoczonych. Miał studiować tamtejszą politykę penitencjarną i sposób, w jaki zorganizowane są więzienia. Zainteresował go jednak problem szerszy i poważniejszy: w jaki sposób działa amerykańska demokracja? Doświadczenia rewolucji francuskiej nie były zachęcające, tym bardziej więc pociągał Tocqueville’a kraj, w którym demokracja działała sprawnie i nie prowadziła – jak to się stało w wykonaniu francuskich jakobinów – do rządów terroru. Efektem tych zainteresowań była książka uważana do dziś za jedno z najważniejszych dzieł europejskiej myśli społecznej. Tocqueville, pod wyraźnym wpływem Monteskiusza, za najlepszą gwarancję wolności uważał tzw. ciała pośredniczące między jednostką a państwem. Tradycyjnie za takie "ciało pośredniczące" uchodził stan szlachecki, który w demokracji nie ma racji bytu. Tymczasem, ku swej uldze i zdziwieniu, Tocqueville odkrył w Ameryce całe mnóstwo najróżniejszych instytucji samorządowych, obywatelskich, społecznych, które o wiele lepiej niż szlachta na Starym Kontynencie chroniły jednostkę przed nadużyciami władzy, a do tego zapewniały obywatelom udział w podejmowaniu decyzji. Od dawna spierano się, na ile trafny jest ukazany w tej książce obraz Stanów Zjednoczonych, ale nie ulega kwestii, że Demokracja w Ameryce to doskonała analiza zjawiska demokracji politycznej.
O demokracji w Ameryce (fr. De la démocratie en Amérique) - dwutomowe dzieło Alexisa de Tocqueville'a wydane w latach 1835 (pierwszy tom) i 1840 (drugi tom), zawierające analizę społeczeństwa amerykańskiego.
W swojej pracy de Tocqueville zwracał uwagę m.in. na:
·         skład demograficzno-społeczny i etniczny Ameryki,
·         fenomen trwałości i efektywności demokracji bezpośredniej w małych miastach,
·         demokratyzm instytucji publicznych i wielką ilość stowarzyszeń dobrowolnych (voluntary associations),
·         demokratyzację kultury,
·         niewielki zakres konfliktów społecznych i trwałych podziałów, sprzyjający bardziej funkcjonalnemu niż konfliktowemu modelowi struktury społecznej i relacji międzygrupowych,
·         znalezienie równowagi między ideologią i praktyką demokratycznego egalitaryzmu,
·         nierozwiązana i narastające konflikty rasowe.
O demokracji w Ameryce stanowi klasyczną krytykę dominującego dziś masowego społeczeństwa liberalnej demokracji. Unikalny charakter dzieła Tocqueville`a sprowadza się do tego, iż przyznają się do niego dwie konkurujące z sobą tradycje politycznego myślenia - liberalna i konserwatywna.
Alexis de Tocqueville uważał, iż wolność człowieka nie mogła być nieograniczona (absolutna), ponieważ zatraca swój sens, gdyż godzi w wolność drugiej jednostki. Stosował koncepcję wolności jako „rządów sumienia”. Tocqueville wskazywał przy tym na charakterystyczną dla Amerykanów zdolność pogodzenia realizacji partykularnych celów z interesem wspólnoty. Amerykańscy moraliści nie utrzymują, że trzeba się poświęcać dla bliźnich, bo to rzecz wzniosła. Ale mają odwagę powiedzieć, że poświecenia są równie konieczne dla tego, który je ponosi, jak dla tego, który z nich korzysta. Tocqueville uważał, że dla dobra społeczeństwa niezbędne było istnienie jakiegoś wspólnego fundamentu ideowego, by umysły obywateli łączyło i spajało ze sobą kilka zasadniczych idei. Wskazywał przepisy prawa jako podstawowy środek regulujący swobodę działań jednostki. Dzięki nim właśnie jednostka mogła zachować niezależność nie popadając w sobiepaństwo, i podporządkować się unikając upodlenia. Indywidualizm demokratyczny zrównuje Tocqueville z izolacją, podając taką jego definicję: uczucie spokojne i umiarkowane, które sprawia, że każdy obywatel izoluje się od zbiorowości i trzyma się na uboczu wraz ze swą rodziną i przyjaciółmi. Stwarzając sobie w te sposób na własny użytek swoje własne społeczeństwo, pozostawia wielkie społeczeństwo swoim własnych losom.
Jednostki odosobnione w wąskim spektrum własnej prywatności w wyniku rozwoju takiego modelu społecznego postępowania, mogą w pewnym momencie przestać dostrzegać innych współobywateli, żyjących obok ociera się o nich, ale tego nie czuje. Jednostka, w poczuciu osamotnienia, w ostateczności zatraca wolną wolę ludzką, Ponad wszystkim panuje na wyżynach potężna i opiekuńcza władza, które chce sama zaspokoić ludzkie potrzeby i czuwać nad losem obywateli. Tym sposobem państwo staje się decydentem regulującym nawet podstawowe zachowania obywateli. Jednostki, po wycofaniu się z życia publicznego, pozbawiły się instrumentów ochrony przed arbitralnymi decyzjami władzy, zrzekały się narzędzi kontroli jej poczynań, czyli de facto, straciły możliwość współkształtowania losów państwa. W rezultacie zanikały także ich gwarancję zachowania osobistych uprawnień.
Stałym elementem rozważań Tocqueville’a było poszukiwanie kompromisu między dwiema fundamentalnymi wartościami: wolnością jednostki a dobrem społeczeństwa. Możliwość swobodnego rozwoju stanowiła według niego podstawowe prawo każdej osoby. Człowiek jest najlepszym sędzią swoich własnych praw i społeczeństwo nie ma prawa wtrącać się do jego postępowania chyba, że musi bronić dobra ogółu przed zakusami jednostki lub potrzebuje współdziałania. Tocqueville wskazywał, że demokracja zapewniając obywatelom równość, mogła ograniczyć ich swobodę rozwoju. Tocqueville twierdzi, że wybór równości jest łatwiejszy, gdyż jej zalety widać od razu, zaś wady wtedy, gdy wszyscy już się do nich przyzwyczają. Jednak wskazuje też, że wolność można uchronić pomimo postępującej równości. Oprócz wymienionych w dalszych akapitach metod i środków kładzie on silny nacisk na wolność prasy, będącą "par excellence” demokratycznym narzędziem wolności", funkcję sądów, przed którymi każdy stający może bronić swej wolności oraz prawa jednostki. Nie ma sfer obojętnych, dziedzin, w których nie odbiła się w jakimś stopniu namiętność zrodzona z pragnienia równości. Właśnie to pragnienie twórca socjologii politycznej uważa za dominującą zasadę kształtującą oblicze demokracji. Myśliciel uważał, że ludzie zawsze będą różnili się zdolnościami, zamożnością czy wykształceniem.
W demokracji jednak ludzie nie dziedziczą swoich pozycji społecznych; otworem stoją przed nimi wszystkie stanowiska. Równości w demokracji amerykańskiej Tocqueville przypisuje wymuszanie emancypacji, gdyż ludzie na każdym kroku zmuszeni są odwoływać się do własnego rozumu. Brak im autorytetów intelektualnych, jakimi do tej pory byli przedstawiciele klasy uprzywilejowanej (arystokracji). Poza oczywistym powodem, iż nie dało się tego pogodzić z zasadą równości, to dla de Tocquevile’a nowe społeczeństwo było bezklasowe, ponieważ utożsamiał różnice klasowe z tym rodzajem różnic, jakie dominowały w społeczeństwie feudalnym. Jedynie w industrializmie dopatrywał się nowych nierówności: W miarę jak cały naród zwraca się ku demokracji, grupa ludzi związanych z przemysłem nabiera cech społeczeństwa arystokratycznego. Brak jakichkolwiek autorytetów czy wspólnych przeświadczeń społecznych jest jednak w zasadzie niemożliwy, więc w demokracji pojawia się nowa, potężna siła, która staje się „bóstwem prawdy” – opinia publiczna. Ludzie w istocie wyrzekają się swobody myślenia zastępując ją ślepą wiarą w nieomylność większości.
Tocqueville krytykuje to „ognisko bałwochwalczego kultu” czy „formę religii” jak określa prawdę głoszoną przez masy, gdyż nadrzędność opinii publicznej przekreśla optymistyczne oświeceniowe prognozy emancypacji rozumu i zasadę racjonalnego samookreślenia na rzecz żywiołów pospolitości. Również zapowiadana równość dotycząca zapewnienia jednakiego dla wszystkich poziomu wykształcenia, rozbiła się w zderzeniu z ludzką ignorancją
Ustrój amerykański niesie także nowe zagrożenia. Alexis de Tocqueville zwraca uwagę na możliwość wystąpienia despotyzmu zupełnie innego niż te wcześniej znane. Nie jest on związany z dominacją jednostki nad społeczeństwem, a wręcz przeciwnie - władzą społeczeństwa nad jednostką i ograniczaniem jej wolności. Ta władza jest "absolutna, drobiazgowa, przewidująca i łagodna". Daje szczęście odbierając wolność.
Większość widziana jako zbiorowość może być uważana za coś, czego sądy, i najczęściej, czego interesy są przeciwne do sądów i interesów tego, co postrzegamy jako mniejszość. Jeżeli przyjmujemy, że człowiek, wyposażony we władzę absolutną, może jej nadużyć czyniąc zło swoim przeciwnikom, dlaczego odrzucamy taką możliwość ze strony większości? Ludzie nie są skłonni do zmiany swoich charakterów w zbiorowości, ich cierpliwość w obliczu przeszkód też nie wzrasta ze świadomością ich siły. Słuszny więc jest pogląd Tocqueville'a, iż używanie zasady większości jest powodem ucisku strukturalnych mniejszości narodowych lub religijnych, zaś postulat równości (jeden człowiek - jeden glos) zakłada fałszywie, ze zdolność do rozumnej politycznej decyzji jest taka sama u wszystkich. Pozbawienie większości rządzącej możliwości realizacji zbyt daleko idących dążeń poprzez wprowadzenie gwarancji praw i wolności obywatelskich (i to zostało zrobione) żeby chronić demokrację. Postuluje też autor by zapobiec występowaniu pewnych dążeń wewnątrz większości. Osiągnięcie tego jest możliwe poprzez taki podział kompetencji wśród organów władzy, że wszystkie one muszą wyrazić zgodę na radykalne zmiany. Kolejnym elementem ograniczającym władzę większości, która jest większością na poziomie federacji, jest rozwinięte społeczeństwo obywatelskie na poziomie samorządowym w gminach.
Tocqueville porównując sytuację gmin w Ameryce i we Francji napisał, że na Nowym Kontynencie to nie rząd daje uprawnienia gminom, ale gminy oddają część swych uprawnień rządowi. Struktura władzy tworzona jest "od dołu". Sposób działania takiej gminy, jej wielkość i związki obywateli z tą najniższą strukturą polityczną przypominają funkcjonowanie greckich polis. Ten system jest urzeczywistnieniem konstytucyjnej zasady ograniczonego rządu. Ważnym elementem w amerykańskim systemie jest wyjątkowa pozycja prawników.
Stanowią oni warstwę społeczną, która jest w pewnym stopniu wyłączona z ogólnej równości, głównie z uwagi na specyficzny charakter posiadanej wiedzy. Wielką wartością amerykańskiej demokracji jest fakt, iż wiele problemów, zależnych w Europie od decyzji politycznych, w Ameryce stają się dylematami prawnymi rozstrzyganymi przez Sąd Najwyższy.
Ameryka jest krajem, w którym najlepiej wykorzystano ideę stowarzyszeń i w którym najpełniej zastosowano ten potężny środek oddziaływania. To właśnie stowarzyszenia według Tocqueville’a odegrały kluczową rolę w obywatelskiej samoorganizacji społeczeństwa. Wyrywały obywateli z życia prywatnego i skłaniały do angażowania się w sprawy całej społeczności. Wspólne działania zbliżały ludzi do siebie, kształtowały poczucie wzajemnej zależności. Aktywne uczestnictwo w życiu publicznym czyniło ich bardziej świadomymi istniejących problemów, kształtowało poczucie odpowiedzialności za dobro kraju i środowisk lokalnych. Służyło zrozumieniu mechanizmów władzy, pozwalało wniknąć w naturę rządzenia i bycia rządzonym. Udział w stowarzyszeniach zwielokrotniał siłę jednostki, bronił jej przed zakusami władzy centralnej oraz zabezpieczał przed tyranią większości. Tocqueville poszukiwał takiego kompromisu między wolnością a dobrem wspólnoty, który by z jednej strony nie skutkował atomizacją społeczeństwa, a z drugiej nie prowadził do zniewolenia jednostki. Był przekonany, że dbanie o dobro wspólnoty nie było sprzeczne z realizacją własnych interesów. Szczęście pojedynczego człowieka stanowiło pochodną pomyślności całego społeczeństwa, i odwrotnie. To właśnie dzięki funkcjonowaniu we wspólnocie, dzięki solidarnemu współdziałaniu człowiek uzyskiwał większą szansę na urzeczywistnianie swojej wizji życia. Zamknięcie się na sprawy społeczne prowadziło nie tylko do osłabienia wspólnoty - godziło także w samą jednostkę.

Wolność stowarzyszenia się jest w niezbędną gwarancją zabezpieczającą społeczeństwo przed tyranią większości. W Stanach Zjednoczonych partia, która zdobywa przewagę, przejmuje całą władzę w swoje ręce. Jej poplecznicy zajmują wszystkie urzędy i dysponują całą siłą administracji. (...) Mniejszość musi mieć szansę przeciwstawienia całej swej moralnej siły materialnej potędze, która ją gnębi. Wolność stowarzyszania się jest więc niebezpieczeństwem, które chroni przed jeszcze większym niebezpieczeństwem...Stowarzyszenia i wspólnoty obywateli są niezbędnym uzupełnieniem demokratycznych stosunków między ludźmi o arystokratyczny element życia społecznego.
W Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej sieć wspólnot i zrzeszeń już za czasów de Tocqueville'a była ważnym elementem życia społecznego ludzi. De Tocqueville przekonany o nieuchronności zmian europejskich systemów politycznych w stronę demokracji, jej amerykańską postać uznał za zapowiedź przyszłego kształtu społeczeństw starego kontynentu. Dawny ustrój Francji, który upadł na skutek wewnętrznych sprzeczności i rewolucji, mimo licznych wad posiadał pewne właściwości, które autor „O demokracji w Ameryce” uważał za bardzo istotne dla więzi społecznych i w konsekwencji dla jakości życia i moralnego ukształtowania jednostek, oraz generalnie dla ładu społecznego. Postawy arystokratyczne, nakazujące otaczanie opieką stojących niżej w hierarchii społecznej i zależnych od warstw wyższych, moralny obowiązek działania na rzecz dobra ogółu, przezwyciężanie skłonności egoistycznych, utrwalania tą drogą więzi społecznych, to spuścizna dawnej epoki, która powinna być przechowana, by spełnić istotną rolę w uszlachetnianiu demokracji. Alexis de Tocqueville rozumiejąc znaczenie prawa jako filaru wolnego społeczeństwa, w postawach prospołecznych i religii upatrywał rzeczywistego źródła moralności i świadomości wzajemnych obowiązków. Inaczej mówiąc, demokracja oparta jest na przeddemokratycznych zasadach i instytucjach, a typowy dla niej indywidualizm wymaga zrównoważenia przez postawy ukierunkowane na dobro wspólne na różnych poziomach życia społecznego. Oznacza to, iż de Tocqueville nie traktuje postępków, których intencją jest realizacja interesu indywidualnego jako prowadzących do urzeczywistnienia interesu społecznego. Tocqueville pisząc o systemie demokratycznym w Ameryce zwracał szczególną uwagę na postępujące "uśrednianie" jej mieszkańców w wielu dziedzinach. Tendencja ta polegała na zmniejszaniu się liczby jednostek posiadających daną cechę w bardzo małym albo bardzo dużym natężeniu. Dotyczyło to praktycznie wszystkich sfer życia społecznego - od praw wyborczych do literatury. Przykładem może być wykształcenie. Tocqueville wskazywał, że upowszechniło się ono na szczeblu podstawowym, natomiast wyższego praktycznie nikt nie osiągał. Wiedza dla wiedzy nie stanowiła już wartości Podobna zasada ma także zastosowanie dla kryteriów decydujących o wyborze osób do władz publicznych. Tocqueville podkreślał, że rząd centralny wcale nie przyciąga najlepszych ludzi. Częste wybory są przyczyną małej atrakcyjności władzy, gdyż uniemożliwiają stabilizację rządzącym. Tocqueville twierdził, że w powszechnym głosowaniu lud nie wybiera najlepszych, gdyż wyborcy nie są politologami i nie chcą wybierać lepszych od siebie. Jedyny ratunek widzi on w wyborach pośrednich, gdyż są w stanie wprowadzić na wysokie stanowiska prawdziwych mężów stanu.

28 sierpnia, 2015

Referendum na temat znaczenia cechy „bezpośrednie” - projekt


projekt

Referendum (500 000) na temat znaczenia cechy „bezpośrednie”

lub

inicjatywa ustawodwcza (100 000)

Użyte w Ustawie Zasadniczej, znanej jako Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej w
Art. 96. 1. Sejm składa się z 460 posłów.
2. Wybory do Sejmu powszechne, równe, bezpośrednie i proporcjonalne oraz odbywają się w głosowaniu tajnym.
słowo bezpośrednie oznacza
[  ]osobiste, bezpośrednie złożenie oświadczenia woli przez ustawowego przedstawiciela narodu w głosowaniu w wyborach
[  ]osobiste, bezpośrednie złożenie oświadczenia woli przez ustawowego przedstawiciela narodu w głosowaniu w wyborach i wskazanie wprost, bezpośrednio kandydatów ( osoby fizyczne ), podmiotów oświadczenia woli, którym udziela się poparcia, w liczbie nie większej niż liczba pełnomocnictw ( mandatów, przedmiotów głosowania ) do uczestniczenia w pracach organu władzy przydzielona okręgowi wyborczemu, organowi Władzy Zwierzchniej Narodu.

UZASADNIENIE

Okręg Wyborczy jest Organem Władzy Zwierzchniej Narodu

Pełnomocnictwo okręgu obejmuje udzielenie pełnomocnictw do uczestniczenia w pracach organu władzy, w liczbie określonej w ustawie lub ich odwołanie (art.101 Kodeksu Cywilnego)
Struktura okręgu jest określona w ustawie, w szczególności obszar jego działania.
Obszar działania musi spełniać następujące warunki
 - umożliwić każdemu członkowi swobodne i świadome złożenia oświadczenia woli w głosowaniu
Art. 82.[Kodeks Cywilny]
Nieważne jest oświadczenie woli złożone przez osobę, która z jakichkolwiek powodów znajdowała się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli.

 - być zgodny z
Art. 15. 1. Ustrój terytorialny Rzeczypospolitej Polskiej zapewnia decentralizację władzy publicznej.
2. Zasadniczy podział terytorialny państwa uwzględniający więzi społeczne, gospodarcze lub kulturowe i zapewniający jednostkom terytorialnym zdolność wykonywania zadań publicznych określa ustawa.
Metodą ustalenia woli okręgu, organu kolegialnego, jest głosowanie
Powoływanie i odwoływanie pełnomocnictw do uczestniczenia w pracach okręgu.
o
bywatele zamieszkujący na terenie okręgu spełniający warunki określone w art. 62 ustawy Zasadniczej.
Cecha : bezpośrednio, odnosi się do wszystkich przedmiotów, podmiotów i czynności związanych z procedurą Wybory
Bezpośrednio, synonimy i wyrazy bliskoznaczne:
bez ceregieli; bez ceremonii; bez ogródek; bez owijania w bawełnę; bez pośrednictwa; bez pośredników; bez przesady; bez skrępowania; bez zawiłości; bez żenady ;bezceremonialnie; bezpretensjonalnie; czytelnie; dobitnie; dokładnie ;dosadnie; eksplicytnie; explicite; familiarnie; grubiańsko; jasno; jawnie; jednoznacznie; kawa na ławę; kawę na ławę; klarownie; komunikatywnie; logicznie; łatwo; na miejscu; na własne oczy; na własnej skórze; na własne uszy; naocznie; naturalnie; niedwuznacznie; nieskrępowanie; niewymuszenie; nonszalancko; normalnie; obrazowo; osobiście; otwarcie ;po prostu; popularnie; poufale; precyzyjnie; prostacko; prostą drogą; prosto; prosto z mostu; przed siebie; przejrzyście; przystępnie; rubasznie; samemu; samodzielnie; spontanicznie; starannie; swobodnie; szczerze; w prostej linii; we własnej osobie; we własnym imieniu; własnoręcznie; wprost; wręcz; wyraziście; wyraźnie; z autopsji; z pierwszej ręki; zdecydowanie; zgoła; zrozumiale; zwyczajnie
Nie istnieją podstawy lub istotne przesłanki prawne i faktyczne do zawężenia znaczenia tego słowa
Zgodnie ze stanowiskiem Trybunału Konstytucyjnego ( potrzebne źródło ) znaczenie słów należy przyjmować takie jak w poprawnej polszczyźnie, słownikach, encyklopediach

Odwołanie pełnomocnictw : Art. 101.[Kodeks Cywilny]
§ 1. Pełnomocnictwo może być w każdym czasie odwołane, chyba że mocodawca zrzekł się odwołania pełnomocnictwa z przyczyn uzasadnionych treścią stosunku prawnego będącego podstawą pełnomocnictwa.


Art. 1.[Kodeks Cywilny]
Kodeks niniejszy reguluje stosunki cywilno-prawne między osobami fizycznymi i  osobami prawnymi.

więcej :Ogólne Zgromadzenie Narodu

05 sierpnia, 2015

Jaki organ w Rzeczpospolitej wykonuje Władzę Zwierzchnią należącą do Narodu?


Władzę wykonują organa władzy.
Organ założycielski, który zgodnie z Kodeksem Cywilnym jest mocodawcą takiego organu
-  udziela mu pełnomocnictw
- określa zręby jego struktury
- określa metody sprawowania władzy
- ustala metodę udzielania i odwoływania pełnomocnictw osobom fizycznym do udziału w jego pracach
- nadaje mu nazwę własną.

W Ustawie Zasadniczej, znanej pod nazwą własną Konstytucja, określono takie właściwości dla władzy ustawodawczej : Sejm i Senat, wykonawczej : Prezydent i Rada Ministrów oraz sądowniczej Sądy i Trybunały. Są to odrębne rozdziały regulujące te zagadnienia.

W Ustawie Zasadniczej nie umieszczono takiego rozdziału o Najwyższym Organie Władzy wykonującym Władzę Zwierzchnią Narodu ani też jego nazwy.
Antycypuję celowe działanie, gdyż rzecz nie nazwana nie istnieje w świadomości Obywateli i w obrocie prawnym.

Że taki Organ istnieje i o metodach jego działania wnioskuję na podstawie art.62 Ustawy Zasadniczej
Art. 62. 1. Obywatel polski ma prawo udziału w referendum oraz prawo wybierania Prezydenta Rzeczypospolitej, posłów, senatorów i przedstawicieli do organów samorządu terytorialnego, jeżeli najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat.
(Kodeks Cywilny) Art. 96. Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo).
Cytowany przepis określa sposób powołania, z mocy prawa, członków Organu wykonującego Władzę Zwierzchnią, przedstawicieli ustawowych Narodu.
Jeżeli powołani członkowie mają prawo uczestniczenia w wyborach i referendum to są to metody sprawowania władzy, Władzy Zwierzchniej, przez Organ, którego są członkami.

Ograniczenie przez pełnomocników prawa Organu Bezpośrednich Przedstawicieli Narodu do referendum i możliwości jego wykonania jest niedopuszczalnym działaniem na niekorzyść mocodawcy i bezprawnym, karygodnym pogwałceniem immanentnej właściwości Władzy Zwierzchniej - niezawisłości, niezależności, suwerenności,  swobody, niepodzielności, nieograniczoności, bezpośredniości.

04 sierpnia, 2015

O władzy Zgromadzenia Ogólnego Narodu

Stwórca, jakkolwiek go pojmujesz, dał każdemu człowiekowi prawo do życia, wolności równości i ubiegania się o szczęście.
Wyposażył każdego w umiejętności pracy, współdziałania i myślenia.
Praca
Umiejętność przekształcenia zasobów dobra wspólnego - przyrody i kultury - w elementy niezbędne dla zaspokojenia potrzeb życiowych - materialnych i niematerialnych - przez wydatkowanie własnej energii ( w tym praca umysłowa ).
Nie da się pracy zmagazynować i nie użyta ulega przepadkowi, roztrwonieniu, zmarnotrawieniu.
Współdziałanie
Umiejętność niezbędna dla podtrzymania rodu ludzkiego (potomstwo i jego wychowanie), zwiększenia wydajności pracy, gromadzenia, wymiany i użytkowania wiedzy.
Myślenie
Gromadzenie faktów, wiedzy o związkach przyczynowo - skutkowych, umiejętność analizy logicznej i stosowanie posiadanej wiedzy.

Tworzenie grup ludzkich  zwiększa  bezpieczeństwo grupy i wydajność wykonywania pracy (specjalizacja).

Zgromadzenie ogólne
W większych grupach ludzkich, rządzących się wg reguł demokracji, dla przestrzegania praw do życia, wolności, równości i swobody ubiegania się o szczęście wszyscy członkowie posiadający zdolność prawną tworzą Ogólne Zgromadzenie sprawujące władzę zwierzchnią.
Są oni równi. Uczestnictwo jest bezpośrednie i powszechne.
Władza Zgromadzenia Ogólnego jest suwerenna, niezawisła, niezależna 
Jest niepodzielna.
Nie podlega żadnym ograniczeniom, nawet przez samą siebie (wtedy przestaje być niezależna).
Nie można się jej zrzec czy też przekazać.


Metodą ustalenia woli Zgromadzenia jest głosowanie (oświadczenie woli Zgromadzenia Ogólnego, osoby prawnej).
Głosowanie – metoda podejmowania decyzji w zgromadzeniu ludzkim w taki sposób, że każdy z uczestników tego zgromadzenia oddaje swój głos (składa oświadczenie woli). Głosy są następnie obliczane i stanowią podstawę decyzji (oświadczenie woli uprawnionej grupy).
Przyjmuje się, że jeśli chodzi o podjęcie decyzji, to możliwe jest oddanie jednego z trzech głosów – za, przeciw lub wstrzymującego się (ani tak, ani nie)
Władzę zwierzchnią Zgromadzenie Ogólne, które jest najwyższym organem władzy, sprawuje metodami referendum, wyborów.
W celu wykonania swojej władzy reprezentatywna liczba członków Zgromadzenia, składając oświadczenia woli, powołuje Organ Referendalny Zgromadzenia Ogólnego, z pełnomocnictwami do przeprowadzenia referendum.

Okręgi Wyborcze, które są Organami Wyborczymi Zgromadzenia Ogólnego Narodu, powinny być powołane decyzją tego Zgromadzenia, wyrażonego w ustawie zatwierdzonej w referendum. Określa ona ich pełnomocnictwa, zręby struktury, metody działania i warunki uczestniczenia członków Zgromadzenia Ogólnego w ich pracach.
Techniczne i organizacyjne metody przeprowadzenia wyborów (w Ustawie Zasadniczej - Konstytucji : tryb) może określić w ustawie władza stanowiąca, która nie może zmienić wyników głosowania bez naruszenia immanentnych praw Zgromadzenia do niezawisłości,  swobody, nieograniczoności i bezpośredniości wyrażenia jego woli.
 Organy władzy
Aby skutecznie sprawować władzę Zgromadzenie powołuje organa władzy określając ich pełnomocnictwa, zręby struktury, metody działania oraz sposób udzielania pełnomocnictw osobom fizycznym do uczestniczenia w pracach organu jak też odwoływania tych pełnomocnictw.
 Nemo plus iuris ad alium transferre potest quam ipse habet (D.50.17.54) – Nie można przenieść na drugiego więcej praw, niż ma się samemu. 
Zgromadzenie ma prawo do wykonywania pełni władz : stanowiącej, zarządzającej i arbitrażowej - gdyż takich pełnomocnictw udziela.
Zgromadzenie Ogólne jest mocodawcą organów i ich członków.
Mocodawca może w każdej chwili wystąpić w miejsce pełnomocnika.
Mocodawca może w każdej chwili cofnąć pełnomocnictwo bez podawania przyczyny.
Zgromadzenie nie może się zrzec prawa do odwołania udzielanych pełnomocnictw, gdyż byłoby to niedopuszczalne ograniczenie władzy zwierzchniej.



22 maja, 2015

Paweł Kukiz, zrób coś dobrego dla Polski

Ogłoś, ze idziesz oddać nieważny głos.
Korzystasz z przysługującego Ci prawa i dobitnie składasz oświadczenie woli o braku poparcia i nie współpracowaniu z obecną sitwą polityczno - bankiersko - oligarchiczną.
Prawnie uczestnictwo w głosowaniu jest czynnością prawną - podjęciem decyzji przez grupę uprawnionych obywateli - Zgromadzenie Ogólne Narodu - ( art. 62 Konstytucji)- o udzieleniu pełnomocnictwa osobie fizycznej do sprawowania urzędu Prezydenta, przez złożenie osobiście ( bezpośrednio) oświadczeń woli : za lub przeciw lub wstrzymanie się.
Jak wytłumaczą znaczącą liczbę głosów nieważnych ???

12 maja, 2015

Zapiski z Oświeconego Ciemnogodu, dzień drugi


Mam marzenie żyć wśród ludzi wolnych, równych, solidarnych i szczęśliwych.
Paweł dokonał rzeczy niemożliwej.
Porwał do wspólnego działania legion Obywateli.
Dał nadzieję na wyzwolenie z niewolniczej wegetacji.
Współczesnych niewolników oczarował wizją odmiany losu.
Zrzucenia jarzma kartelu polityków zbratanych z bankierami i oligarchami wraz z klientelą współpracującą z nimi i ich popierającą.
Genialny współczesny strateg oporu bez przemocy - Gene Sharp, z którego dorobku korzystały ruchy obywatelskie na całym świecie: pieriestrojka-ZSRR, Solidarność, Litwa, Serbia, Egipt, Birma, Tajlandia, Indonezja, Chiny, (The Politics of Nonviolen Action, Porter Sargent Publisher, 1973. ,tłumaczenie i rozpowszechniane na potrzeby NSZZ Solidarność Jan Zielonka 1984r. Fragmenty pierwszego rozdziału ) , stwierdził
władza „nigdy nie może istnieć bez przyzwolenia społecznego, bez bezpośredniej współpracy dużej liczby osób i pośredniej współpracy całego społeczeństwa". Dlatego tyrania „rozwija się tylko przez ignorancję, niezorganizowanie, przyzwolenie, pomoc i współpracę z tyranem, która pozwala mu dzierżyć władzę i przekształcać ludzi w instrument przemocy
Najbliższą okazją do przeprowadzenia działań wycofania, odmowy przyzwolenia i współpracy z kartelem, uzurpującym sobie prawo sprawowania Władzy Zwierzchniej Narodu, jest druga tura wyborów prezydenckich.
Udział w głosowaniu i oddanie nieważnego głosu będzie oczywistym, dobitnym, namacalnym i rzeczywistym tego dowodem
Aby nie dać argumentów przeciwnikom, można to zrobić oświadczając, że Paweł odda nieważny głos w drugiej turze wyborów i jest to jego indywidualna, osobista decyzja demonstracji wycofania przyzwolenia, współpracy i pomocy antyobywatelskiej władzy i polityków.
Ucinać wszelkie spekulacje, że wzywa swoich zwolenników do takiego aktu.
W przypadku niepowodzenia taki sofizmat może być wykorzystany do rozbicia ruchu przez skojarzenie go z nieskutecznością działania bądź brakiem wpływu na zwolenników.

04 marca, 2015

Strategia i taktyka


Niczego nie dowodzi ten, kto dowodzi zbyt wiele - Nihil probat, qui nimium probat.
 
Szanowna P.T. Kandydatko
„Chociaż rozpoznałem oddziały państwa Yüeh jako liczne, jaki pożytek może być z ich doskonałości wobec klęski? W ten sposób ukazałem drogę do zwycięstwa. Chociaż wróg jest liczny, mogę zapobiec jego gotowości do ataku. Dlatego uprzedzając plany wroga, dobieram tę strategię, która będzie skuteczna. Zmuszam go do wykonania pierwszego ruchu i w ten sposób rozpoznaję zasadę jego działania. Staram się kierować jego działaniem i zmusić go do wydania bitwy w określonym miejscu. Wypróbuj wroga i przekonaj się o jego mocnych i słabych punktach. Najwyższą sztuką jest nie ujawniać ani jednego ruchu własnych oddziałów. Wtedy ani szpiedzy, ani mędrcy nie mogą doradzić wrogowi właściwego planu działania. W zależności od wielkości mojej armii układam plan zwycięstwa, chociaż przewaga liczebna nie może go zapewnić. Chociaż wszyscy mogą dostrzec zewnętrzne okoliczności, nikt oprócz mnie nie powinien rozumieć sposobu, w jaki zwyciężam. Dlatego po osiągnięciu zwycięstwa nie powtarzam tej samej taktyki, lecz w następnej walce odpowiadam na zaistniałe okoliczności.
Armia może być porównana do płynącej rzeki, bo tak jak rzeka omija wyniosłości i spływa w doliny, armia unika konfrontacji z siłą i uderza tam, gdzie napotyka słaby opór. Tak jak woda, która przybiera formę podłoża, na którym się rozlewa, armia działa zgodnie z sytuacją wytworzoną przez wroga. Tak jak woda nie posiada swojej formy, sytuacja wojenna nie posiada ustalonych prawideł. Dlatego ten może być uważany za geniusza kto potrafi osiągać zwycięstwo, przystosowując swoją taktykę do okoliczności, które stwarza wróg. Pośród pięciu elementów natury, żaden stan nie dominuje, pośród czterech pór roku, żadna nie jest ostatnia, pośród dni niektóre są długie, a niektóre krótkie, księżyc to przybiera, to znów go ubywa.”
Sun Tzu – Sztuka wojny, Rozdział VI Siła i słabość

Niezrozumienie powyższego tekstu jest skokiem do klęski. Polecam resztę.
Każdemu działaniu towarzyszą nieliczne istotne ograniczenia ( Teoria graniczeń – E. Goldratt), najczęściej błędy poznawcze.
Prowadzenie batalii na terenie wybranym przez przeciwnika – poruszanie wielu zagadnień zamiast wytypować parę (prawie dosłownie) konkretnych czy też konwencje, programy, spotkania, Internet, spoty, debaty.
Wszyscy współpracownicy powinni używać zwrotu : nasza kandydatka zrobiła, powiedziała itp. a wystrzegać się osobistych opinii, jakichkolwiek ocen, przypuszczeń.
Stosowanie metod przeciwnika, które mają na celu jego zwycięstwo, więc waszą klęskę
Stosowanie sposobów działania przeciwnika  i jego środków argumentacji : układanie programów, spotkania z wyborcami, przemówienia a może konkretnie : Założenia lub projekt ustawy?
Używanie wyświechtanych zwrotów, komunałów, banałów nie niosących żadnych treści np. „Dzień dobry”
Używanie zwrotów odbieranych jako fałszywe lub nieprawdziwe : Chcę zwyciężyć w wyborach ?!
Non verba sed facta (łac.) Nie słowa [,które są ważne] lecz czyny [, które się liczą]

Błędy poprzednika ( Bronisława K., ten zapis to 1. nie promowanie przeciwnika, 2. konotacja takiego skrótu)
- próba ograniczenia demokracji przez uzależnienie ważności głosowań od zwiększonej frekwencji
- uznawanie za cnotę doświadczenia i wieku podczas gdy nie jest to kryterium obrazujące kompetencje kandydata a dyskryminujące młodszych kandydatów i popierające oligarchię starców.
Jeżeli jesteście przekonani o poparciu dla moich działań idźcie do wyborów i oddajcie głos na mnie. Namawiajcie do tego swoich przyjaciół, sojuszników i wrogów.
Jeżeli nie, to wyraźcie działaniem swój sprzeciw przeciwko systemowi rządów idąc do urn i oddając nieważne głosy.
Wasze głosy zostaną policzone i ogłoszone. Zdelegitymizuje to obecną patologiczną formę rządów oligarchicznych.
Ogłosić założenia lub projekt ustawy o Sprawowaniu Władzy Zwierzchniej Narodu przez Bezpośrednich Przedstawicieli Narodu.
Promować następujące zasady :
-        Kadencyjność i wybieralność także policji, prokuraturze, sadach
-        odwoływalność
-        zakaz kandydowania na koleją kadencję
Spowoduje to :
-        zwiększenie kontroli społecznej, zmniejszenie nepotyzmu, przekupstwa
-        zwiększenie aktywności społecznej obywateli
-        zmusi pełniących funkcje publiczne do dokładnego rozliczania się z działalności celem przekazania spraw następcom
-        zwiększenie liczby osób współpracujących przez konieczność przygotowywanie grona następców
-     spowoduje dobór kandydatów, którzy będą porządnie zarządzać i mając perspektywę odwołania będą przyzwoici

18 lutego, 2015

Wszyscy jesteśmy Członkami Ogólnego Zgromadzenia Bezpośrednich Przedstawicieli Narodu.


Ogólne Zgromadzenie Bezpośrednich Przedstawicieli Narodu (Deputacja Narodu, Przedstawicielstwo Narodu), zwane dalej Ogólnym Zgromadzeniem Narodu, jest Najwyższym Organem Władzy Zwierzchniej państwa demokratycznego Rzeczpospolita Polska.
Jest jedynym organem uprawnionym i pełnomocnym do wyłącznego wykonywania pełni Władzy Zwierzchniej Narodu [art.3. ust1. Konstytucji w związku z art. 62 ust.1].
Pełnomocnictwo obejmuje prawo udzielania dalszych pełnomocnictw bez naruszania : niezawisłości, niezależności, suwerenności, niepodległości, nieograniczoności, nieograniczalności, niepodzielności i nieprzekazywalności Władzy Zwierzchniej
Metodą ustalenia woli Ogólnego Zgromadzenia Narodu jest głosowanie polegające na złożeniu oświadczeń woli uprawnionych osób fizycznych o przedmiocie lub podmiocie głosowania. Może ono, dla zachowania niżej wyszczególnionych warunków, być przeprowadzone w Okręgach Głosowania, które otrzymują, dziedziczą, od Ogólnego Zgromadzenia Narodu, uprawnienia mocodawcy.
Metoda głosowania musi być zgodna z atrybutami Władzy Zwierzchniej: niezawisłość, niezależność, suwerenność, niepodległość, nieograniczoność, nieograniczalność, niepodzielność i nieprzekazywalność
oraz zapewnić powszechność, równość i bezpośredniość, czyli głosowanie osobiście i wskazanie wprost przedmiotu lub podmiotu oświadczenia woli, a także „świadome oraz swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli”. [art.82 KC] przez uprawnionych.
Pełnomocnictwo do udziału w pracach Ogólnego Zgromadzenia Narodu otrzymuje, z mocy art. 62 ust.1. Konstytucji, każdy Obywatel, spełniający zawarte tam wymagania a ich odwołanie reguluje ust. 2.
Jest to expresis verbis wzorcowy przykład zastosowania reguły komplementarności prawa zawartego w rozdziale II Kodeksu Cywilnego.
Istotą wyborów jest czynność prawna udzielenia, przez uprawnionych Członków Ogólnego Zgromadzenia Narodu, pełnomocnictw osobom fizycznym do udziału w pracach organu władzy.
Nierozerwalnie z udzielaniem związane jest prawo „odwołania pełnomocnictw w każdym czasie”
[Art. 101. § 1 KC]. Zrzeczenie się prawa odwoływania przez Naród lub organ jego Władzy Zwierzchniej jest nieskuteczne prawnie z przyczyny niezawisłości jak też nieograniczalności Władzy Zwierzchniej.
Okręgi Głosowania w wyborach nazwano Okręgami Wyborczymi.
Ogólne Zgromadzenie Narodu powołuje, konstytuuje organy władzy legislacyjnej, wykonawczej i arbitrażowej a także zasadnicze urzędy państwa.
Udziela im pełnomocnictw, określa zręby struktury, metody wykonywania władzy oraz sposób udzielania lub odwoływania osobom fizycznym pełnomocnictw do udziału w ich pracach.
Jest mocodawcą tych organów i urzędów a one są pełnomocnikami co wynika wprost z przepisów rozdziału II Kodeksu Cywilnego.

Z powyższych okoliczności wynika, że inicjatywa wykonania Władzy Zwierzchniej jak i termin jej wykonania a także przedmiot (ewentualnie podmiot) tej woli są niezależne, niezawisłe od woli jakiejkolwiek osoby fizycznej czy prawnej.
Zależą tylko od oświadczeń woli reprezentatywnej liczby Członków Ogólnego Zgromadzenia Narodu!

25 stycznia, 2015

Mam marzenie żyć wśród ludzi wolnych, równych, solidarnych i szczęśliwych.



Za późno na lekarstwo, gdy zło nabiera siły wskutek zwłoki.
Owidiusz (łac. Publius Ovidius Naso; 43 p.n.e.–17 n.e.) – rzymski poeta.

„Wolność nie jest czymś, co władza „daje" społeczeństwu. W dłuższym okresie czasu nie mogą też jej zapewnić formalne procedury i struktury instytucjonalne, w ramach których działa państwo.”
Gene Sharp – strateg walki bezużycia przemocy - przeczytaj to koniecznie
Mam marzenie żyć wśród ludzi wolnych, równych, solidarnych i szczęśliwych.
Próbowaliśmy zbudować prototyp organizacji, która ma ziścić te marzenia. I ten prototyp nie działa!
Tak objawiła swoją obecność Teoria Ograniczeń ( Theory of Contrainsts, TOC).
W każdym działaniu czy organizacji występują ograniczenia a to niektóre z nich
- nie naprawianie lub nie wyszukiwanie ograniczeń, bezczynność
- działanie pod wpływem błędów poznawczych w założeniach lub realizacji
- budowanie skomplikowanego obrazu rzeczywistości gdy podstawowe przyczyny są nieliczne
- każdy konflikt jest skutkiem istnienia sprzeczności i można go rozwiązać zmieniając paradygmat, aksjomaty, podstawy, założenia
- ludzie z zasady są dobrzy tylko subiektywnie przypisujemy im złe intencje usprawiedliwiając siebie
- ukrywamy stan rzeczywisty używając pozytywnych eufemizmów
Wychowanie obywatelskie, republikańskie, którego zasadami są kształtowanie dzielnych obywateli, o mocnej tożsamości i nawykach moralnych, niezależnych w sądach i decyzjach, kierujących się szacunkiem dla zasad i dziedzictwa przeszłości
zastąpiono
generowaniem uległego człowieka masowego bez silnej osobowości, wyposażonego od początku do końca w treści dostarczone przez kulturę masową i obiegowe stereotypy. [...]Człowiek masowy odnosi się lekceważąco do zasad i do tradycji, ponieważ nie rozumie ich sensu. Demokracja i technika dają mu poczucie bezpieczeństwa, a to zaś - w jego mniemaniu - zwalnia z obowiązku szerszych lojalności”.(źródło :R.Legutko)
W tym stanie umysłowego zniewolenia pierwszą potrzebą jest edukacja obywateli w sztuce i metodach samoobrony intelektualnej.
Powołajmy Wolną Wszechnicę Samoobrony Intelektualnej.
Uzbrojeni w te wskazówki, posługując się logiką, brzytwą Ockhama, wiedzą o sofizmatach, dialektyce erystycznej, sposobami oszukiwania społeczeństwa, umowie społecznej, socjologii tłumów, błędach poznawczych, teorii ograniczeń, analizie transakcyjnej (AT) – krótko : wysoce niekompletną listą narzędzi samoobrony intelektualnej, spróbujmy znaleźć ograniczenia
Ograniczenia jakie dostrzegam w otrzymywanych korespondencjach
  1. Popełnianie znakomitej większości błędów poznawczych : koniecznie przeczytać i obiektywnie Siebie poddać analizie!
  2. Używanie sofizmatów, erystyki, retoryki i innych niegodziwych metod.
  3. Partykularyzm grupowy i osobisty
  4. Dostosowanie działania do strategii przeciwnika zamiast wyszukania jej punktów słabych i utworzenia swojej strategii
    Podobny błąd popełnili Kuroń, Modzelewski i Michnik usiłując zmieniać partię od wewnątrz.
    Strategia przeciwnika ma doprowadzić do jego zwycięstwa.
    Więc działanie wg jego reguł jest działaniem  „pożytecznego idioty”.
  5. Używanie stereotypowych, oklepanych, wyświechtanych argumentów przekonywania, złudzenie kontroli
  6. Ludzie są zaprzątnięci zaspokajaniem potrzeb bytowych, zdrowiem. Ścierpią wiele aby mieć co zjeść, mieć dach nad głowa, by było im ciepło, pomocy w chorobie szukają u szamana.
    Ograniczenie wolności nie jest priorytetem ani nawet pierwszoplanową potrzebą!
  7. Ludzie chętniej pójdą realizować marzenia niż najbardziej naukowo udokumentowane racjonalne działanie
  8. Ludzie boją się utracić to co mają. W zachodniej Europie biedak żyje na poziomie naszego średniaka.
  9. Ludzi można porwać wizją poprawy. Nadzieją skłonić do działania.
  10. Pomóc przezwyciężyć obezwładniający strach przed utratą pracy, mieszkania i nie udzieleniem pomocy medycznej gdy są chorzy a także brakiem pomocy od innych ludzi gdy znajdą się w trudnych sytuacjach.( patrz :człowiek masowy vs. wychowanie republikańskie)
    Są to nieuczciwe metody zarządzania strachem stosowane przez rządzącą oligarchię polityczną realizującą partykularne interesy powiązanych z nią oligarchii finansowej i biznesowej. Jako żywo przypomina opis powiązań mafijnych!
  11. Z trzech głównych przesłań demokracji
    Wolność, Równość, Braterstwo (= solidarność)
    pierwsze dwa zostały zamordowane a trzecie zastąpiła Obojętność w sosie Partykularyzmów.
  12. Jeżeli chcemy odnieść zwycięstwo to nasze działania muszą mieć za podstawy
    prawdę, uczciwość, wiarygodność.
    Bez przymiotników w rodzaju : „demokracja socjalistyczna”, „krzesło elektryczne”,  narodowa demokracja, które pokracznie zmieniają znaczenie podmiotu.
    Krzesło służy do odpoczynku a zasady demokracji są jedne.
  13. I trzeba starać się być człowiekiem, który ordynkiem myśli, mówi i czyni.
    Omne trinum perfectum –wszystko co z trzech złożone jest doskonałe
    Bo prawdziwym może być tylko człowiek, u którego nie występują sprzeczności miedzy myśleniem, mówieniem i uczynkami.
  14. Patriotyzm jako miłość do ojczyzny przyznaje wszystkim innym narodom takie samo prawo jak własnemu, jest zatem drogą do uporządkowanej miłości społecznej
     (źródło : Pamięć i tożsamość. Rozmowy na przełomie tysiącleci – ostatnia książka papieża Jana Pawła II)
14.  Esencja Demokracji :
„ Wszyscy ludzie stworzeni są równymi. Stwórca  obdarzył ich pewnymi nienaruszalnymi prawami. W skład tych praw wchodzi życie, wolność i swoboda ubiegania się o szczęście. Celem zabezpieczenia tych praw wyłonione zostały wśród ludzi rządy, których sprawiedliwa władza wywodzi się ze zgody Rządzonych. Jeżeli kiedykolwiek jakakolwiek forma rządu uniemożliwiałaby osiągnięcie tych celów, to Naród ma prawo taki rząd zmienić lub obalić i powołać nowy , którego podwalinami będą takie zasady i taka organizacja władzy, jakie wydadzą się Narodowi najbardziej sprzyjające dla szczęścia i bezpieczeństwa
(źródło :  DEKLARACJA NIEPODLEGŁOŚCI ZŁOŻONA 4 LIPCA 1776 ROKU)
15.  Nie lękajcie się ! Strach nie jest uczuciem Obywateli lecz poddanych
inżynier elektryk, w stanie spoczynku i ma chętkę do skutecznego współdziałania (Kraków 2015-01-25)

23 stycznia, 2015

Zamierzenie powołania Wolnej Wszechnicy Samoobrony Intelektualnej.


*odnośniki w tekście mają zadanie ułatwić porównanie denotacji ( znaczenie źródłowe) i konotacji ( znaczenie kontekstowe) użytych słów 

Cni Siostry i Bracia Oświeceni Ciemnogrodzianie
Użyty oksymoron symbolizuje stan, w którym mafia  oligarchii partyjnej zbratanej z oligarchiami finansową i posiadaczy czyni, dość skutecznie, wysiłki aby utrudnić lub uniemożliwić dostęp najliczniejszej grupie obywateli do wolnej wiedzy i zawłaszczyć jej , ludu, naszą, suwerenną  władzę.
Wychowanie obywatelskie, republikańskie, którego zasadami są kształtowanie dzielnych obywateli, o mocnej tożsamości i nawykach moralnych, niezależnych w sądach i decyzjach, kierujących się szacunkiem dla zasad i dziedzictwa przeszłości
zastąpiono
generowaniem uległego człowieka masowego bez silnej osobowości, wyposażonego od początku do końca w treści dostarczone przez kulturę masową i obiegowe stereotypy. [...]Człowiek masowy odnosi się lekceważąco do zasad i do tradycji, ponieważ nie rozumie ich sensu. Demokracja i technika dają mu poczucie bezpieczeństwa, a to zaś - w jego mniemaniu - zwalnia z obowiązku szerszych lojalności.(źródło :R.Legutko)
W tym stanie umysłowego zniewolenia pierwszą potrzebą jest edukacja obywateli w sztuce samoobrony intelektualnej.
Powołajmy Wolną Wszechnicę Samoobrony Intelektualnej.
Sentencja wojskowa rzymian praemonitus praemunitus (łac. dosł. ostrzeżony uzbrojony); zawczasu ostrzeżony (jest) na czas uzbrojony,  oznacza, że wywiad, wiedza, znajomość faktów, metod działania przeciwnika są jak oręż.
Kanwą, osnową działania Wszechnicy może być przesłanie książki Krótki kurs samoobrony intelektualnej autor: Normand Baillargeon, trudno dostępna
 (cyt.recenzję) " Ideą tej książki jest zasada, że każdy obywatel demokratycznego kraju powinien myśleć samodzielnie, kiedy podejmuje jakieś decyzje czy wybory. Powinien też rozumieć funkcjonowanie mediów, znać podstawowe zasady dyskusji, sposoby uzasadniania przekonań politycznych czy ekonomicznych i chwyty stosowane przez populistów.
Niestety nie zawsze tak jest. Wielu ludzi nadal okazuje się bezradnym wobec demagogii polityków czy zalewu informacji w mediach. Na dodatek wielu wciąż jest na bakier z racjonalnym myśleniem, stosuje się do horoskopów albo poddaje niesprawdzonym praktykom medycznym.
Kanadyjski logik i filozof proponuje w swojej książce skuteczną metodę samoobrony przed nieuczciwymi politykami, stronniczymi mediami, fałszywymi ekspertami i wszelkiego rodzaju intelektualnymi hochsztaplerami. Jest to sztuka krytycznego myślenia. Składa się na nią zdrowy sceptycyzm, znajomość podstawowych zasad oceniania i argumentowania oraz najczęstszych technik manipulacji. Niniejsza książka zawiera kompendium wiedzy, które powinno uzbroić każdego człowieka w narzędzia do samodzielnego i racjonalnego myślenia i wydawania trafnych ocen.”

Wszystkie organizmy żywe funkcjonują wg dwóch naturalnych metod, praw : utrzymują się przy życiu i rozmnażają się.
Posiadają umiejętność pobrania z zasobów przyrody, natury, niezbędnych elementów i przetworzenia ich dla swoich potrzeb.
Wykonują  pracę. Potencjał tej pracy przekracza potrzeby gdyż jest potrzebny do utrzymania nieokreślonej z góry liczby potomstwa. 
Od zarania dziejów naturalnie występujący nadmiar potencjału pracy (niezbędny zapas)  jest zawłaszczany przez oligarchię lub tyranów czy też wytworzone dobra przejmowane są po uśmierceniu właścicieli.
Rozmnażanie potrzebuje jeszcze jednego elementu : współpracy.
Występuje wśród organizmów organizacja w grupy, co jest wspierane przez umiejętność współpracy i zakazem agresji wewnątrzgatunkowej, które są fundamentalnie korzystne dla poszczególnych członków grupy i dla całości.
Człowiek otrzymał także umysł i zdolność porozumiewania się. Skąd ? Nie ma istotnego wpływu na przedmiot rozważań i nie da się jednoznacznie rozstrzygnąć z przyczyny niedoskonałości metod naukowego poznawania.
Umysł pozwala gromadzić i analizować wiedzę a porozumiewanie się tę wiedzę czynić dostępną wszystkim członkom grupy.
Na podstawie zgromadzonej wiedzy powstały zwyczaje, sposoby postępowania, które służą utrzymaniu przy życiu organizmów, rozmnożeniu się ich, umożliwieniu wykonania pracy i zachowaniu współpracy. Są to elementy niezbędne dla przetrwania gatunku.

W grupach ludzkich, zorganizowanych na zasadach demokracji, Władza Zwierzchnia należy do  Ogólnego Zgromadzenia dorosłych członków.
Metodą ustalania woli Zgromadzenia jest głosowanie powszechne, równe i bezpośrednie.
Powołane przez Zgromadzenie organa wykonawcze, uchwałodawcze, arbitrażowe działają na podstawie i w zakresie udzielonych im przez Zgromadzenie pełnomocnictw, bez przekazania choćby cząstki władzy Zgromadzenia.

Każdej działalności ludzkiej towarzyszą ograniczenia. Permanentne wyszukiwanie tych ograniczeń, nadzorowanie ich, zarządzanie nimi, zwiększa efektywność czterech podstawowych działań człowieka.
Głównie źródłem tych ograniczeń są błędy poznawcze. Aby ich uniknąć a obywatele umieli samoobronić się intelektualnie, w nauczaniu człowieka oprócz matematyki, fizyki, chemii, historii i języków musi znaleźć się wiedza praktyczna lub co najmniej propedeutyka o :
Powyższe zagadnienia proponuję jako osnowę Wolnej Wszechnicy Samoobrony Intelektualnej.
Może niektórych rozśmieszy zestawienie dwóch ostatnich wyrazów, ale miny im zrzedną po spotkaniu z Absolwentami.
Ćwiczenie z logiki, poniższe cztery zdania są komplementarne, tworzą całość - zupełność:
Rząd jest mądry I nie jest pod wpływem mafii (stan postulowany)
Rząd nie jest mądry I nie jest pod wpływem mafii (stan niedobry ale dopszczalny)
Rząd nie jest mądry I jest pod wpływem mafii
Rząd jest mądry I jest pod wpływem mafii